Каментарыі (1) да ““…Март с зимою расстанется…””

  1. Наталья сказаў:

    Прыгожа, пранікнёна, душэўна, лірычна. Вы, Вольга Пятроўна, выдатны майстар ,цудоўны мастак, які тонка і дакладна перадае пачуцці, настрой, стан і фарбы душы. Чытаю прысвячэнне “Папе” і бачу, адчуваю свайго татачку. А гэта: “А на лице все больше «географии».Как зеркало безжалостно правдиво.В моей, совсем не юной биографии,
    Сплошные невезенья и обрывы. І яшчэ: «…Знай, что стать спиной к чужому горю// – Это стать за подлости чертой…».
    Радкі вершаў можна дзяліць на крылатыя словы. Дзякуй. Чакаю яшчэ порцыю вытанчана-музычнай паэзіі. Яе трэба не проста чытаць, а смакаваць кожнае слова, радок, верш.

Пакінуць каментар