Зямля яшчэ не спіць. Механізатары таксама. Гаспадаркі Ляхавіччыны свае планы па зяблевай апрацоўцы палёў выканалі
Лістапад вызваліў сельскагаспадарчыя палеткі ад ураджайных здабыткаў. Палі апусцелі, пераважная большасць з іх «прарасла» ўжо азімымі агракультурамі. Нямала і свежага ворыва, якое сёння з’яўляецца адным з асноўных палявых клопатаў аграрыяў
Узнятая плугам зямля, канешне ж, значна саступае плошчам з азімымі пасевамі ў плане яркага пазітыву. Аднак знаходзіцца на дастаткова блізкай адлегласці, што тычыцца ключавых этапаў асенняй апрацоўкі глебы. І гэта бадай адзіны від работ, які ўсё яшчэ працягваецца ў полі. Згодна з аператыўнай інфармацыяй упраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама, гаспадаркі Ляхавіччыны свае планы па зяблевай апрацоўцы палёў выканалі. Але ж чаму не ўзараць звышпланава, калі ёсць сілы і сродкі, а надвор’е не ставіць бар’ераў? «Бонусныя» сотні ўзнятых гектараў падымуцца ў кошце будучай вясной, калі выключна напружаны рытм і графік яравой кампаніі будзе магчыма крыху адпусціць, не рабіць ужо зробленае.
У гэтым і заключаецца адна з выгад зяблевай апрацоўкі сельскагаспадарчых зямельных плошчаў. Галоўнай жа мэтай гэтай тэхналогіі з’яўляецца падрыхтоўка глебы да зімы, паляпшэнне яе структуры, знішчэнне шкоднікаў культурных раслін і пустазелля шляхам яго глыбокага заворвання.
У планах ляхавіцкіх аграрыяў значылася ўзараць з восені каля 11 тысяч гектараў палявых плошчаў. З іх адно толькі ў ААТ «Жарабковічы» каля трох тысяч. Былі дні, калі тут на работах па асеннім уздыме палявых плошчаў было задзейнічана да шасці адзінак ворыўнай тэхнікі. Большасць фарміра-валі магутныя трактары тыпу «Кіравец» у тандэме са шматкорпуснымі плугамі. Меншыя «Беларусы» – 1221 і 1523 – часцей выкарыстоўваліся на палях меншай контурнасці.
Адзін з такіх «Беларусаў-1523» у тандэме з пяцёркай абаротных плугоў карэспандэнты «ЛВ» заспелі за работай, калі ў нядаўні дзень адправіліся на «зябліва». Поле, дзе мінулым сезонам вырошчвалася пшаніца, утрымлівала невялічкі прамавугольнага профілю «прыдатак». Магчыма, участак-дадатак пасля зносу пустуючага дома ці колішняга прыватнага агарода. Перыметр – прыкладна па паўсотні ў абодвух напрамках, так што механізатару Сяргею Бураку даводзілася круціцца ў літаральным сэнсе слова. Зрэшты, са сваёй задачай механізатар справіўся хутка. Узнятая плугам тлустая падлеская зямля выглядала дорага-багата.
– Сёння выехаў прыкладна ў восем гадзін раніцы. Завяршыць працоўны дзень збіраюся каля 18, ужо ў прыцемках. Тыднямі раней рабочы графік быў іншы, здаралася, вяртацца на базу даводзілася пры святле трактарных фар. Трактарам, дарэчы сказаць, задаволены. Машына фактычна новая, адпрацавала дзесьці каля года, у кабіне для механізатара ёсць усё. Быў дзень, калі выйшла ўзараць і паўтара дзясятка гектараў. Але звычайна атрымліваецца 11, 12, 13 гек-
тараў. Ад іх заработная плата, памер якой, дарэчы, упаўне задавальняе, – Сяргей завяршае дыялог і спрытна займае месца за штурвалам ярка-чырвонага трактара.
На працягу бягучага сезона Сяргей Бурак быў заняты на ўнясенні мінеральных удабрэнняў, працаваў на прасаванні саломы. А яшчэ, як прызнаўся, меў справу з машынай, якая закладвае ў поліэтыленавыя рукавы жамерыны цукровых буракоў. Гэты пабочны прадукт перапрацоўкі цукровага караняплода гаспадарка атрымлівае на перапрацоўчым заводзе. Часткова ён, што называецца, з колаў трапляе на корм жывёле. Большая частка закладваецца пра запас.
Іван КАВАЛЕНКА.
Фота Сяргея ВАРАНОВІЧА.
